„Devi”: Portret indyjskich kobiet w transformacji

Podróżując przez południowe Indie, od Bombaju do Kerali, przez cztery tygodnie przemierzałam miasta, wioski i domy rodzinne. Moim celem było uchwycenie przestrzeni, w których młode kobiety żyją, rozwijają się, troszczą się o siebie nawzajem i wyobrażają swoją przyszłość. Powstałe fotografie są efektem spotkań z siostrami, córkami, matkami i przyjaciółkami – kobietami, których życie kształtowane jest przez tradycję, ale także przez dynamicznie zmieniające się społeczeństwo.

Intymne więzi i solidarność

W mojej pracy fotograficznej interesują mnie relacje, które istnieją pod powierzchnią: intymne więzi między kobietami, przestrzenie, które dla siebie tworzą, oraz ciche formy solidarności, które podtrzymują codzienne życie. Niezależnie od różnic kulturowych i społecznych, odnalazłam uniwersalny język bliskości. W kuchniach, dziedzińcach, sypialniach i na ulicach kobiety dzieliły się żartami, sekretami, gestami troski i chwilami wolności. Te kobiece przestrzenie stawały się miejscami, w których mógł rozkwitać inny rodzaj świata.

„Devi”: Boża kobieta i codzienne życie

Tytuł „Devi”, czyli w języku sanskrytu „Bogini”, odnosi się do boskiej żeńskości w hinduizmie. Dla mnie stał się również sposobem myślenia o kobietach, które spotkałam. Nie jako idealizowany obraz kobiecości, lecz jako jednostki niosące sprzeczności, oczekiwania i pragnienia. Niosą rodziny, tradycje i obowiązki opiekuńcze, jednocześnie negocjując edukację, niezależność, seksualność i swoje miejsce w zmieniającej się Indiach.

Między tradycją a nowoczesnością

Seria porusza tematykę różnych pokoleń i realiów: między życiem na wsi i w mieście, między odziedziczonymi tradycjami a nowymi możliwościami. Niektóre z młodych kobiet, które poznałam, wciąż mają nadzieję na dostęp do edukacji, większą niezależność lub podstawową infrastrukturę. Inne z pewnością poruszają się po nowoczesnych miastach, studiują, pracują i kształtują życie coraz bardziej oddalone od tradycyjnych oczekiwań.

Portret społeczeństwa w transformacji

Moje fotografie nie próbują definiować, co to znaczy być kobietą w Indiach. Zamiast tego szukają intymnych momentów, w których widoczne stają się indywidualne losy: siostra opierająca się o drugą, przyjaciółki przygotowujące się do świętowania, matka obserwująca swoje córki. Poprzez te spotkania, osobiste staje się portretem społeczeństwa w transformacji.

Sieć relacji i poczucia przynależności

Ta praca kontynuuje moją fotograficzną eksplorację kobiecych perspektyw, intymności i przestrzeni, które kobiety tworzą między sobą. Niezależnie od tego, czy jest to Berlin, czy południowe Indie, interesują mnie kobiety nie jako odizolowane podmioty, lecz jako część sieci relacji. Te połączenia tworzą niewidoczną architekturę troski i przynależności.